Kara Göründü: Ufukta Uzun Bir Yol Var, Soğuk Bir Memlekete - Sevgili Beyaz Kağıt - Lifestyle Blog Sevgili Beyaz Kağıt - Lifestyle Blog
BODRUM KİŞİSEL

Kara Göründü: Ufukta Uzun Bir Yol Var, Soğuk Bir Memlekete

20/06/2018

Bodrum'da günbatımı

Her yazı arasında öyle çok şey oluyor ki, sanki aylar, yıllar geçmiş gibi hissediyorum. Önce bi’ açıp neler olmuştu, nerede kalmıştık diye bakmam gerekiyor. Bir önceki yazı, blogdaki en sevdiğim yazı olmaya aday; az önce arayı kapatayım derken fark ettim. Kişisel, duygusal, iç dökmeli, anıları kaydetmeli. Yıllar sonra açıp baktığımda hislerimi hatırlat-malı, sizin de okurken biraz kalbinize dokun-malı. Rehber niteliği taşıyan yazıları arama motorları çok seviyor biliyorum, ama onlardan da ben hep keyif alamıyorum işte ne yapalım. 🙂

Bulutların ardından kara göründü

Peki, nerede kalmıştık sahi? Amerika mı, Kanada mı, Türkiye mi derken, dümeni kontrolden çıkmış gemi gibiydik. Şirketim ABD vizesi çıkarmak için her yöntemi araştırırken, bizim 1 yıldır işlemde olan Kanada başvurumuz hala onaylanamamışken, nerede yaşadığımız, nereye gideceğimiz iyice bulutlu bir hal almışken, bir anda Kanada’nın olumlu dönüşüyle kara göründü. Kendimiz de dahil(!), herkes bizi Miami’ye yerleşiyor sanarken, bize ufukta soğuk bir memleket göründü. Bir rahatlama oldu. Heyecan, başarma sevinci, netlik. Ardından bir hüzün. Sonra yine coşku şeklinde gelişen karmaşık duygular.

Karmaşık duygular

Vizenin de onaylanıp gidiş tarihimizin netleşmesiyle birlikte, yaşadığımız hislerin karmaşıklaştığını söylemeye bilmem gerek var mı? Bizde öyle ‘kaçmamız lazım buralardan’ yaklaşımı pek olmadığı ve farklı motivasyonlarla bu karara ulaştığımız için, arkamıza bakmadan gitmek gibi birşey yok. Heyecanımıza, geriden geriden eşlik eden bir hüzün de var. Bu hüznün benim için en büyük sebebi de, İstanbul’dan değil, Bodrum’dan taşınıyor olmamız! 🌴 Burada yaşamak tek kelimeyle bir ayrıcalık diyor, ilgilenenleri bu yazıdan sonra Bodrum yazılarına yönlendiriyorum. 🙂

Öte yandan, son yıllardaki tecrübelerimizle, hayata çok daha esnek bir görüşle bakma alışkanlığını edindik. Hiçbirşeye ve yere fazla sabitlenmeden, saplanmadan hareket edebilmeyi öğrendiğimiz için bu deneyime de tamamen açık fikirle ve kalple gidiyorum. Hayatın karşımıza çıkaracakları için müthiş bir merak duyuyorum. 18 yaşımda gidip 5 sene kaldığım bu güzel ülkeye yeniden döneceğime ve yeni bir hayat (daha – ilk taşınmamız olmayacak) kuracağımıza inanamıyorum. ‘Learning mind’ diye bir kavram var, zihnini devamlı öğrenmeye açık tutma hali – tıpkı çocuklarınki gibi. Şu anda tam bu moddayım.

Tek kafa karışıklığı, Bodrum’da bu sabah güneşin nasıl doğduğu, kuşların nasıl şakıdığı, denizin nasıl ışıldadığı, güneşin nasıl battığı, bu yazıyı nasıl bir deniz kokusuyla yazdığım. 🌊

Ne demiş Halikarnas Balıkçısı…?

get link  “Yokuş başına geldiğinde Bodrum’u göreceksin,

buy lexapro online ireland sanma ki sen geldiğin gibi gideceksin.

go to site Senden öncekiler de böyleydiler,

akıllarını hep Bodrum’da bırakıp gittiler”

Cevat Şakir Kabaağaçlı 

You Might Also Like